हरि अष्टकम

हरि अष्टकम

हरिर हरथि दुष्ट चिथैर अपि समृथ ।

अनिचयापि संस्पृष्टो दहथ्येवाहि पावक ॥ १ ॥

स गङ्गा स गाय सेथु स कसि स च पुष्करं ।

ज्ञिह्वग्रे वर्थाथे यस्य हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ २ ॥

रुथ्व्यम् यानि थीर्थनि पुण्य न्ययथानानि च ।

प्रप्त्हानि थानी येनोक्थं हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ३ ॥

रिग्वेधापि यजुर्वेद समा वेधोप्यधर्वन ।

अधीनस्थन येनोक्थं हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ४ ॥

अस्व मेधि महा यज्ञैर वाजपेय सथैर अपि ।

इष्टं स्यथेन येनोक्थं हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ५ ॥

वाराणस्यां कुरुक्षेथ्रे नैमिसर्न्य एव च ।

सथ्कृथं थेन येनोक्थं, हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ६ ॥

बध परि करस्थेन मोक्षाय गमनं प्रथि ।

सकृधचरिथं येन, हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ७ ॥

गवां कोटि सहस्राणि, हेम कन्या सथानि च ।

दत्तानि थेन येनोक्थं, हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ८ ॥

प्राण प्रायेण पधेयं, संसार व्याधि नासनं ।

दुखथ्यन्थ पर्थ्राणां, हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ ९ ॥

सपथ कोटि महा मन्थरस चिथ विभ्रम कारक ।

एक एक परो मन्त्रो, हरि रिथ्यक्षर द्वयम् ॥ १० ॥

हर्यष्टकमिधं पुण्यं, प्रथर उथ्य य पदेतः ।

कोटि जन्म कृथा पपातः स मुक्थो भवथि द्रुवं ॥ ११ ॥